Portal 
Forum
Search
Community 
Forum Statistics
Forum Team
Calendar
Members
Salât-ı Mikdâdiyye 1
Bu rivayet, Şifâü’s-Sakâm adlı eserde geçen ve Şeyh Şiblî (k.s) ile İmam Ebû Bekir Ahmed İbn Mûsâ (rh) arasında yaşanan bir keramet ve rüya sadakatini anlatan kıymetli bir nakildir.
Rivayete göre İmam Hazretleri, Şeyh Şiblî’yi görünce ayağa kalkmış, musafaha etmiş ve iki kaşının arasından öpmüştür. Bu davranışının sebebi sorulduğunda, rüyasında Peygamber Efendimiz’i (s.a.s) görmüş olduğunu ve Efendimiz’in Şiblî’ye aynı şekilde ikramda bulunduğunu anlatmıştır.
Resûlullah (s.a.s), bu ikramın sebebini şöyle açıklamıştır:
Şeyh Şiblî her namazdan sonra önce Tevbe Sûresi’nin son iki ayetini (128-129. ayetler) okumakta, ardından da şu salavat-ı şerifeyi getirmektedir:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
لَقَدْ جَآءَكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِٱلْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُلْ حَسْبِىَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Lekad câekum resûlun min enfusikum azîzun, aleyhi mâ anittum harîsun aleykum bil mu’minîne raûfun rahîm. Fe in tevellev fe kul hasbîyallâhu, lâ ilâhe illâ hûve, aleyhi tevekkeltu ve huve rabbul arşil azîm.
“Allâhümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin mil’es-semâvâti vel ardı ve mil’el arşil azîm.”
Anlamı:
Andolsun, size kendi içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir. O, size çok düşkün, mü’minlere karşı da çok şefkatli ve merhametlidir. Eğer yüz çevirirlerse de ki: “Bana Allah yeter. O’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. Ben ancak O’na tevekkül ettim. O, yüce Arş’ın sahibidir.
“Allah’ım! Efendimiz Muhammed’e göklerin dolusu, yerin dolusu ve yüce Arş’ın dolusu kadar salât eyle.”
Bu salavat-ı şerife, “Salât-ı Mikdâdiyye” veya bazı kaynaklarda “Salât-ı Nâriyye” benzeri miktar ifade eden (mil’ = dolusu kadar) salavatlardan biridir. Özellikle Tevbe Sûresi’nin son ayetleriyle birlikte okunmasının büyük faziletleri olduğu belirtilir.
İmam’ın bu hadiseyi anlattıktan sonra, “Ben de sebebini öğrenince hayret ettim ve anladım ki bu salavatı devam ettirenlere Allah Resulü’nün özel iltifatı vardır” dediği rivayet edilir.
Bu salavatı düzenli okuyan kimse hakkında bazı alimler, maddi-manevi sıkıntılardan kurtulma, şifa bulma ve Peygamber sevgisinin kalbe yerleşmesi gibi feyizlerin görülebileceğini belirtmişlerdir.
Bu rivayet, Şifâü’s-Sakâm adlı eserde geçen ve Şeyh Şiblî (k.s) ile İmam Ebû Bekir Ahmed İbn Mûsâ (rh) arasında yaşanan bir keramet ve rüya sadakatini anlatan kıymetli bir nakildir.
Rivayete göre İmam Hazretleri, Şeyh Şiblî’yi görünce ayağa kalkmış, musafaha etmiş ve iki kaşının arasından öpmüştür. Bu davranışının sebebi sorulduğunda, rüyasında Peygamber Efendimiz’i (s.a.s) görmüş olduğunu ve Efendimiz’in Şiblî’ye aynı şekilde ikramda bulunduğunu anlatmıştır.
Resûlullah (s.a.s), bu ikramın sebebini şöyle açıklamıştır:
Şeyh Şiblî her namazdan sonra önce Tevbe Sûresi’nin son iki ayetini (128-129. ayetler) okumakta, ardından da şu salavat-ı şerifeyi getirmektedir:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم
لَقَدْ جَآءَكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِٱلْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُلْ حَسْبِىَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Lekad câekum resûlun min enfusikum azîzun, aleyhi mâ anittum harîsun aleykum bil mu’minîne raûfun rahîm. Fe in tevellev fe kul hasbîyallâhu, lâ ilâhe illâ hûve, aleyhi tevekkeltu ve huve rabbul arşil azîm.
“Allâhümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin mil’es-semâvâti vel ardı ve mil’el arşil azîm.”
Anlamı:
Andolsun, size kendi içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir. O, size çok düşkün, mü’minlere karşı da çok şefkatli ve merhametlidir. Eğer yüz çevirirlerse de ki: “Bana Allah yeter. O’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. Ben ancak O’na tevekkül ettim. O, yüce Arş’ın sahibidir.
“Allah’ım! Efendimiz Muhammed’e göklerin dolusu, yerin dolusu ve yüce Arş’ın dolusu kadar salât eyle.”
Bu salavat-ı şerife, “Salât-ı Mikdâdiyye” veya bazı kaynaklarda “Salât-ı Nâriyye” benzeri miktar ifade eden (mil’ = dolusu kadar) salavatlardan biridir. Özellikle Tevbe Sûresi’nin son ayetleriyle birlikte okunmasının büyük faziletleri olduğu belirtilir.
İmam’ın bu hadiseyi anlattıktan sonra, “Ben de sebebini öğrenince hayret ettim ve anladım ki bu salavatı devam ettirenlere Allah Resulü’nün özel iltifatı vardır” dediği rivayet edilir.
Bu salavatı düzenli okuyan kimse hakkında bazı alimler, maddi-manevi sıkıntılardan kurtulma, şifa bulma ve Peygamber sevgisinin kalbe yerleşmesi gibi feyizlerin görülebileceğini belirtmişlerdir.
